SAĞLIK

Bebeklerde idrar yolu enfeksiyonu

Bebeklerde idrar yolu enfeksiyonu

Çocuklarda İdrar Yolu Enfeksiyonu

İdrar yolu enfeksiyonları (İYE), çocukluk çağında sık görülen önemli bir hastalık nedenidir. İYE, çocuklarda en sık karşılaşılan ikinci enfeksiyon ve en sık görülen genitoüriner hastalıktır. İnsidansı kızlarda 3-28/1000, erkeklerde ise 1.5-7/1000 olarak bildirilmektedir.

Çocukluk çağında geçirilen üst üriner sistem enfeksiyonları böbrek hasarlanması, ileri dönemlerde hipertansiyon ve böbrek yetmezliği için önemli bir risktir. Son 30-40 yılda çocukluk çağı İYE’lerin patogenez ve doğal seyri ile buna bağlı renal parankimal hasara predispozan faktörler daha iyi bilindiğinden akut morbidite ve uzun dönem sekelleri en aza indirmek için hızlı, uygun ve detaylı bir inceleme gerekmektedir. Özellikle tekrar eden ve altında vezikoüreteral reflü, obstrüksiyon gibi anatomik bozuklukların olması ciddi komplikasyonlar açısından önemlidir. Ülkemizde tekrarlayan İYE’na bağlı kronik böbrek yetmezliği halen önemli yer tutmaktadır. Bu nedenle hastaların erken tanı ve tedavisi ile renal hasar önlenebilir veya azaltılabilir.

Epidemiyoloji

Yaşamın ilk üç ayı hariç hayatın tüm dönemlerinde kızlar erkeklerden daha fazla idrar yolu enfeksiyonu geçirirler. Bir yaşından sonra kız çocukları erkeklerden yaklaşık 10-15 kat daha fazla İYE geçirme riskine sahiptirler. Puberte öncesi dönemde kızların %3-5’i, erkeklerin %1-2’sinin en az bir kez İYE geçirdikleri bilinmektedir. Nedeni bilinmeyen ateşli süt çocuğu ve küçük çocukların %50’sinde, süt çocukluğu döneminde 39ºC ve üzeri ateşi olan kız çocuklarının ise %30’unda İYE olduğu bildirilmektedir.

İdrar yolu enfeksiyonu geçiren çocuklardaki klinik bulgular

  • 0-3 ay: İshal, beslenme güçlüğü, huzursuzluk, kötü kokulu idrar, ateş, uzamış sarılık, kilo alımında yetersizlik,
  • 3 ay-2 yaş: Kusma, iştahsızlık, ateş, ishal, gelişme geriliği, kabızlık,
  • 2-5 yaş: Karın ağrısı, ateş, kusma,
  • 5 yaş ve üstü: Dizüri, sık idrara çıkma, acil idrar yapma hissi, karın ağrısı, yan ağrısı, ateş.

Tedavi:

İYE tedavisi genellikle ampirik olarak başlanıp, kültür antibiyogram sonucuna göre tedavinin devamı düzenlenir. Ampirik tedavide hastanın yaşı, toksik bulguları olup olmadığı göz önüne alınarak yapılmalıdır. Özellikle ilk üç yaşta ateşli İYE geçiren çocuklarda renal parankim hasarlanması riski yüksektir. Ateşli, kusması olan, oral alımı olmayan tüm çocuklar ve küçük yaş grubundaki yenidoğan ve süt çocukları hastaneye yatırılarak tedavi edilmelidir. Küçük çocuk ve süt çocuklarında ilk İYE komplike olarak kabul edilmelidir, çünkü renal hasara yol açan idrar yolu anomalileri ile birlikteliği sıktır.

90 günlükten küçük çocuklarda ürosepsis riski yüksek olduğundan dikkatli olunmalıdır. Hastaneye yatırılacak hastadan kan ve idrar kültürü alınır. İntravenöz sıvı ve parenteral ampirik antibiyotik tedavisi başlanır. Genellikle ilk tercih ampisilin veya 1.kuşak sefalosporin (sefazolin) ile aminoglikozid kombinasyonu şeklindedir. Son yıllarda aminoglikozitlerin nefrotoksisite ve antibiyotiklere direnç riski nedeni ile 3. ve 4.kuşak sefalosporinler (seftriakson, sefepim) başlangıçta kullanılmaya başlanmıştır. 90 günlükten büyük çocuklarda tedavi seçimi hastanın klinik durumuna göre düzenlenir. Toksik bulguları olan hastalar yatırılarak, olmayan hastalar ayaktan ortalama 7-14 gün parenteral veya oral antibiyotik ile tedavi edilirler. Parenteral tedavide ampisilin+aminoglikozit (gentamisin) veya seftriakson kullanılabilir. Oral tedavide trimetoprim-sulfametoksazol, oral sefalosporinler (sefadroksil, sefuroksim aksetil, sefaleksin, sefiksim), amoksisilin ve nitrofurantoin başlanabilir.

Kaynak: Dosyayı indirmek için tıklayın



Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir